Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015

Από τον Καραμανλή στον...Άδωνι. Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς τους γυρίσαμε την πλάτη.


"Η Νέα Δημοκρατία, γνωστή με το ακρωνύμιο Ν.Δ., είναι το (υποτιθέμενο) φιλελεύθερο συντηρητικό πολιτικό κόμμα, ένα από τα δύο κυρίαρχα κόμματα στο πολιτικό σκηνικό της Ελλάδας μετά την μεταπολίτευση. Ιδρύθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1974 από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ενώ σημερινός πρόεδρος του κόμματος είναι ο κανένας. Σήμερα (υποτίθεται ότι) είναι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης."

Το κόμμα που ιδρύθηκε από αυτόν τον μεγάλο Έλληνα πολιτικό, διεκδικείται σήμερα από τον Άδωνι Γεωργιάδη. Έναν γραφικό τηλεπωλητή βιβλίων που πέρα από το γέλιο που προκαλεί η όλη παρουσία του, τίποτα άλλο δεν έχει να προσφέρει στην Ελληνική κοινωνία και πολιτική ζωή του τόπου.

Την ίδια στιγμή το κόμμα που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, έχει ήδη εισέλθει σε μια περίοδο εσωτερικής σήψης η οποία τείνει να εξελιχθεί σε γάγγραινα με τα γνωστά σε όλους μας αποτελέσματά της. 

Χάθηκαν διαδοχικές εκλογές από τη ΝΔ για έναν βασικότατο λόγο... την ανειλικρίνεια. 

Αυτή η υποκρισία του συντηρητισμού όμως που επιβάλλει σε έναν πτωχευμένο αριστοκράτη να προσπαθεί να συνεχίσει να ζει με τις ανέσεις και τις πολυτελείς συνήθειες που απολάμβανε πριν πτωχεύσει αφορά πάντα τον ίδιο τον ξεπεσμένο αριστοκράτη και όχι την κοινωνία στην οποία ζει. 

Η κοινωνία έχει αντανακλαστικά και αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα αργά ή γρήγορα. Αυτό φαίνεται από την αποστροφή της κοινωνίας προς τη ΝΔ και κυρίως από τη νέα γενιά. Οι μόνοι που μένουν σταθεροί στον ξεπεσμένο αριστοκράτη, είναι κάποιοι πιστοί γερασμένοι δουλοπρεπείς υποκόμοι που δεν γνώρισαν άλλη ζωή παρά αυτή που έζησαν στη σκιά των αφεντικών τους.

Αυτοί μπορούν να μεταφραστούν στους σάπιους μηχανισμούς της ΝΔ, τους οποίους στελεχώνουν οι πιστοί τοποθετημένοι άνθρωποι των βαρώνων και οι οποίοι με μοναδικό το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, προστατεύουν και με κάθε κόστος το καθεστώς που τους επιτρέπει να ζουν παρασιτικά εις βάρος της σάπιας πλέον παράταξης και της ταλαιπωρημένης, από τους ίδιους, κοινωνίας.

Μην έχετε αυταπάτες αγαπητοί νεοδημοκράτες. Οι μηχανισμοί θα παραμείνουν ως έχουν. Αυτό αποδεικνύει η Αδωνιάδα στην οποία έχουμε εκτεθεί από χθες το βράδυ. Σαφώς και έπρεπε να απορριφθεί η αίτηση του Άδωνι, όχι μόνο για να τηρηθεί το τυπικό της διαδικασίας το οποίο θα έδινε το μήνυμα ότι πάνω από προέδρους, παράγοντες και βαρόνους, ισχύει ο νόμος του καταστατικού, αλλά και επειδή η συγκεκριμένη συγκυρία αφορούσε έναν γελοίο πολιτικό που έχει το θράσος να διεκδικήσει την θέση του μεγάλου εθνάρχη.

Η όλη διαδικασία θα αναλωθεί στην ονοματολογία και την προεδρολογία. Δεν θα γίνει συζήτηση ουσίας για τα αίτια των αλλεπάλληλων χαμένων μαχών από έναν ΣΥΡΙΖΑ ό οποίος έχει κάνει ρεκόρ εξαπάτησης των υποσχέσεων του σε τόσο μικρό πολιτικό χρονικό διάστημα, ούτε θα αλλάξουν οι μηχανισμοί. Ένα συντηρητικό κόμμα χαρακτηρίζεται πάνω από όλα από το ένστικο του συντηρητισμού. Θα προσπαθήσει με άλλα λόγια να συντηρήσει και σε αυτή την συγκυρία ό,τι πρεσβεύει.

Αυτό αφήνει μια μεγάλη, κατά τη γνώμη μου μερίδα, του εκλογικού σώματος ορφανή. Είναι όλοι εκείνοι οι νέοι κάτω των σαράντα ετών ψηφοφόροι, οι οποίοι είναι μορφωμένοι, οξυδερκείς, δραστήριοι αλλά και απλοί καθημερινοί και πρόθυμοι Έλληνες του μόχθου που πιστεύουν στον φιλελευθερισμό αλλά δεν ανέχονται τις πρακτικές του λαϊκισμού και τη υποκρισίας που έχει υιοθετήσει η ΝΔ κυρίως α τελευταία 5-6 χρόνια.

Υπάρχει λοιπόν ένα ξεκάθαρο ζητούμενο. Θα πρέπει να δημιουργηθεί ένας κεντρώος φιλελεύθερος χώρος, χωρίς υποκριτική δεξιοαριστερή ιδεολογία, η οποία δεν έχει απολύτως τίποτα να προσφέρει στην κοινωνία. Αυτός ο χώρος θα πρέπει να δημιουργηθεί από τους λιγοστούς κατά τη γνώμη μου, εν ενεργεία νέους ηλικιακά βουλευτές και πολιτευτές, οι οποίοι θα πρέπει να απευθυνθούν στην κοινωνία με ειλικρίνεια και παρρησία.

Μια τέτοια κίνηση όμως προϋποθέτει αυτοθυσίες και κουράγιο. Αρετές για τις οποίες δεν είμαι αισιόδοξος ότι υπάρχουν σε πλατιές μερίδες πολιτικών σήμερα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: