Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2015

NAI


Λέγομαι Τάκης Αποστολόπουλος, είμαι ένας από τους δεκάδες χιλιάδες Έλληνες της μεγάλης φυγής.

Το 2004 έχοντας πιστέψει στην περίφημη επανίδρυση του κράτους, επέστρεψα στην Ελλάδα από την Ιρλανδία όπου ζούσα και εργαζόμουν, για να συμβάλλω κι εγώ στην μεγάλη προσπάθεια με τις εμπειρίες και τις γνώσεις μου. Τέσσερα χρόνια αργότερα παραιτήθηκα από τη θέση του Διοικητή νοσοκομείου Καλαβρύτων απογοητευμένος από την έλλειψη πολιτικής βούλησης να αλλάξουν όλα αυτά που είχα κληθεί να αλλάξω εγώ και όλοι οι συνάδελφοί μου. Πλήρωσα και πληρώνω ακόμη πολύ ακριβά την απόφασή μου να κάνω τα καθήκοντά μου τίμια και ευσυνείδητα όπως ακριβώς όριζε το σύνταγμα και οι νόμοι του κράτους.

Το 2010 και μετά την απαράδεκτη απόφαση του Σαμαρά να βαδίσει το μονοπάτι του διχασμού δίνοντας στο κεντρώο κόμμα που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής που ένωνε τους Έλληνες, έναν αυστηρά δεξιό προσδιορισμό και αντιλαμβανόμενος τους κινδύνους που έκρυβε η λαϊκίστικη προσέγγιση της στείρας αντιπολίτευσης του με μοναδικό στόχο όπως αποδείχθηκε την εξαπάτηση του ελληνικού λαού και την κατάκτηση της εξουσίας, αποφάσισα να αποστασιοποιηθώ από το κόμμα.

Το 2011, χτυπημένος άσχημα από την οικονομική κρίση και απελπισμένος, είδα την ελπίδα στον Αλέξη Τσίπρα. Έναν συνομίλικό μου καθάρο, νέο πολιτικό που εμπαινε δυναμικά στο σάπιο πολιτικό κατεστημένο της σαραντάχρονης πασοκονεοδημοκρατίας που πέρασε πάνω από την ελλάδα σαν την ακρίδα που κατασπαράζει τη σοδιά. Συμμετείχα σε συζητήσεις μελών του ΣΥΡΙΖΑ και της αριστεράς και στήριξα τον Τσίπρα με κάθε μου δύναμη. Στις εκλογές του 2012 ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ και τον Μάη του ίδιου μήνα, έχοντας στερέψει από επιλογές εύρεσης εργασίας και με έντονη την ευθύνη της αυτοσυντήρησης, έφυγα με την οικογένειά μου με προορισμό την Ιρλανδία.

Φίλες και φίλοι στήριξα ανοιχτά τον Τσίπρα σε όλες του τις αποφάσεις. Πίστευα και πιστεύω ότι είναι ένας τίμιος πολιτικός που έδωσε στον ελληνικό λαό την ελπίδα που ήθελε για να αναπτερώσει το ηθικό του και να του δώσει ελπίδα. Προσπάθησε με κόπο και εθνική υπερηφάνεια να καταφέρει κάτι καλύτερο για τον Ελληνικό λαό. Σε κάποια θέματα τα κατάφερε σε κάποια άλλα όχι. Κανείς δεν πρόκειται να τον κατηγορήσει ότι δεν προσπάθησε. Η ιστορία θα είναι πολύ γενναιόδωρη μαζί του.

Από την περασμένη Παρασκευή όμως που πήρε την απόφαση να μεταθέσει αυτή την ιστορική ευθύνη σε έναν ψυχικά και πνευματικά ταλαιπωρημένο λαό ο οποίος εν μέσω συνθηματολογίας, ατάκας της στιγμής και παραπληροφόρησης μέσω ιντερνετικων μέσων, καλείται να αποφασίσει αν θέλει το μέλλον του να είναι μέσα ή έξω από την Ευρώπη, αποφάσισα να κάνω ότι περνάει από το χέρι μου για να πείσω όσους μπορώ να επιλέξουν να παραμείνει η χώρα μας στην Ευρώπη.

Έχω γράψει τόνους αράδες εδώ και τέσσερα χρόνια υπέρ της δημοκρατικής έκφρασης με τη μορφή δημοψηφίσματος, το οποίο θα επιτρέψει στον Έλληνα να αναλάβει επί τέλους τις ατομικές του ευθύνες απέναντι στο Ερώτημα ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην Ευρώπη. Έχω εκφράσει επανειλημμένως την άποψη ότι όποιο κι αν ήταν το αποτέλεσμα της απόφασής του θα ήταν λυτρωτικό γιατί θα του αφαιρούσε πλέον την πολυτέλεια να ζητάει εκλογές κάθε πέντε μήνες κατηγορώντας τις κυβερνήσεις που ο ίδιος ψήφισε με τη δικαιολογία ότι εξαπατήθηκε. Επί πλέον μια τέτοια ιστορική εξέλιξη θα ήταν σταθμός στην ιστορία μας και θα έδινε πολιτικό άλλοθι στις κυβερνήσεις του μέλλοντος να οδηγήσουν την Ελλάδα στην κατεύθυνση που ο ίδιος ο λαός επέλεξε.

Μια τέτοια διαδικασία όμως πρέπει να γίνει με τον πρέποντα σεβασμό που απαιτεί η περίσταση και η δημοκρατία την οποία ως Έλληνες επικαλούμαστε ότι είμαστε οι αυθεντικοί εκφραστές της. Θα έπρεπε να γίνει με ένα μακρύ χρονικό περιθώριο διαβουλεύσεων, μέσα σε ένα κλίμα πολιτικής και κοινωνικής ηρεμίας και παραθέτοντας στον λαό τα υπέρ και τα κατά της ενδεχόμενης απόφασής του.

Με την απόφαση του πρωθυπουργού να διεξαχθεί το πιο Ιστορικό δημοψήφισμα μέσα σε μια εβδομάδα, με το ερώτημα να μην είναι πλέον σε ισχύ αφού οι δανειστές απέσυραν την πρότασή τους και τον Πρωθυπουργό και τους υπουργούς της κυβέρνησης να καθοδηγούν αυτόν τον ταλαιπωρημένο λαό χρησιμοποιώντας τους πλέον ανατριχιαστικά χυδαίους χαρακτηρισμούς απέναντι στους λαούς της Ευρώπης, το δημοψήφισμα αυτό αποτελεί μια προσβολή στη δημοκρατία και τους πολίτες της χώρας.

Υπάρχει άνθρωπος στην Ελλάδα που αμφιβάλλει για το ότι η πασοκονεοδημοκρατία φέρνει την απόλυτη πολιτική ευθύνη για την κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει; Υπάρχει άνθρωπος που αμφιβάλλει ότι ο λαϊκισμός των πολιτικών φέρνει την απόλυτη ευθύνη για την κατάντια του ελληνικού λαόυ; Υπάρχει άνθρωπος που δεν θέλει να πληρώσουν οι ένοχοι για τα εγκλήματα που διεπράχθησαν απέναντι στον ελληνικό λαό ειδικά μέσα στα χρόνια της κρίσης;

Πως θα γίνει όμως αυτό αν καταδικάσουμε τον εαυτό μας να βγει από το ευρωπαϊκό πλαίσιο; Πως θα γίνει αυτό με άλλα λόγια αν αυτοτιμωρηθούμε σαν λαός; Ποιος θα επωφεληθεί από μια πιθανή έξοδο μας από την Ευρώπη; Θα βρουν οι εξαθλιωμένοι την αξιοπρέπεια τους; Ή μήπως θα ωφεληθούν μόνο αυτοί που έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό και θα έχουν οικονομικό όφελος από τη επιστροφή στη δραχμή με την οποία θα αγοράζουν πλέον στην Ελλάδα δέκα φορές περισσότερα από ότι πριν; Που βρίσκεται η αξιοπρέπεια και η υπερηφάνεια σε μια τέτοια εξέλιξη;

Σου λένε ότι έξω από την Ευρώπη θα η Ελλάδα θα μεγαλουργήσει επικαλούμενοι την εθνική ενότητα. Βλέπεις εσύ καμία εθνική ενότητα ή διχασμό; Σου λένε ότι οι Έλληνες στα δύσκολα τα καταφέρνουμε καλύτερα και βρίζουν χυδαία τους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης λες και αυτοί δεν είναι υπερήφανοι λαοί!

Αναρωτήσου αν αυτό στέκει τη στιγμή που εδώ και δεκαετίες που μας έστελναν καράβια με τα λεφτά τους οι «κακοί» ευρωπαϊκοί λαοί για να φτιάξουμε τις υποδομές της χώρας και η πασοκονεοδημοκρατία τα έτρωγε σε διορισμούς κομματικών στρατών και μίζες και αγροτικές επιδοτήσεις για να αλλάξουμε καλλιέργειες και εμείς γελάγαμε με τους κουτόφραγκους.

Είμαστε ένας λαός φιλότιμος, ευφυής, φιλόξενος και ευγενικός. Έχουμε όμως και πολλά αρνητικά χαρακτηριστικά. Ας κάνει ο κάθε ένας την αυτοκριτική του μπροστά σε έναν καθρέπτη και ας φτάσει στην προσωπική του αυτογνωσία. Δεν θα γίνω εγώ ο κριτής των πάντων.

Ναι έφταιξε η πολιτική τάξη που κυβέρνησε τα τελευταία σαράντα χρόνια. Ναι έχει τεράστιες ευθύνες ο Σαμαράς ο όποιος αντί να παραιτηθεί την επομένη των εκλογών και να αναλάβει κάποιος άλλος τον ρόλο του προκειμένου να απεγκλωβιστεί ο διάλογος με την κυβέρνηση, έκατσε πεισμωμένος στη θέση του με προσδοκία την προσωπική του δικαίωση!

Ναι έφταιξε και το πείσμα των δανειστών να ταπεινώσουν την Ελλάδα, πράγμα που έχει εξορ΄γισει όλους μας!

Έφταιξε όμως και η υπερφίαλη και αγενής συμπεριφορά του Βαρουφάκη ο οποίος δυστυχώς διαψεύσθηκε παταγωδώς σε όλες του τις προβλέψεις. Γιατί θέλεις να περιμένεις να διαψευσθεί και την Κυριακή. Τότε θα είναι αργά για σένα.

Αυτές οι παραδοχές όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει αυτή την ύστατη στιγμή να καταδικαστεί ένας ολόκληρος λαός στο σκοτάδι και τη μοναξιά.

Δεν θα υποστηρίξω το ΝΑΙ με επιχειρήματα υπέρ των μέτρων που προτείνουν οι δανειστές αφενός επειδή δεν υφίσταται πλέον η πρόταση τους και αφετέρου επειδή δεν είναι αυτός ο ρόλος μου.

Αποδείχθηκε και αποδεικνύεται συνεχώς ότι η Ευρώπη έχει ακόμη και τώρα τις πόρτες της ανοιχτές για τον ελληνικό λαό.

Την ΚΚυριακή που μας έρχεται πρέπει να επιλέξουμε να παραμείνουμε στη Ευρώπη. Πρέπει να επιλέξουμε το φως και τον πολιτισμό. Όχι το σκοτάδι και τη μοναξιά. Ένα πιθανό όχι θα μας έβρισκε την επόμενη ημέρα διχασμένους, εξαθλιωμένους, μόνους και χωρίς καμία ελπίδα για το μέλλον.

Σας απευθύνω θερμή παράκληση να κλείσετε τα αυτιά σας στις σειρήνες του λαϊκισμού και της παράνοιας και να ψηφίσετε ΝΑΙ στο μέλλον της χώρας σε μια Ευρώπη με πολλές ατέλειες την οποία που μπορούμε να αλλάξουμε προς το καλύτερο παραμένοντας σε αυτήν.


Δεν υπάρχουν σχόλια: