Κυριακή, 21 Ιουνίου 2015

Παράταση και πέναλτι


Αυτή η ατμόσφαιρα που έχει δημιουργηθεί τελευταία με το θρίλερ των εξελίξεων για την κατάσταση του Ελληνικού του προβλήματος, θυμίζει τελικό κυπέλλου ανάμεσα σε Εθνική Γερμανίας και εθνικής Ελλάδας, ο οποίος έχει φτάσει να κριθεί στα πέναλτι.

Σαφώς και η προσωπική μου γνώμη είναι ότι η Ελλάδα πρέπει για ιστορικούς, γεωγραφικούς και πολιτικούς λόγους να ανήκει στην Ευρώπη. Όμως εδώ θα πρέπει να εξετάσουμε κάποιες λεπτομέρειες. 

Είναι οι Έλληνες σε θέση να δεχθούν να κάνουν κάποιες υποχωρήσεις όσον αφορά τη νοοτροπία τους εν γένει και να συμβιβαστούν μέσα σε ένα πολιτισμένο Ευρωπαϊκό πλαίσιο; Ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο όλοι σέβονται τις ελευθερίες των υπολοίπων και όλοι μοχθούν για ένα καλύτερο περιβάλλον διαβίωσης; Είναι έτοιμοι για παράδειγμα να καταλάβουν ότι δεν αποτελεί δικαίωμα τους να καπνίζουν όπου γουστάρουν αδιαφορώντας για την υγεία των υπολοίπων και ότι θα πρέπει να τηρούν τους κανόνες ανακύκλωσης και διαχείρισης των αποβλήτων τους με τέτοιο τρόπο ώστε να μην επιβαρύνουν το περιβάλλον;

Από την άλλη μεριά θα πρέπει να εξετάσουμε αν οι ηγεσία της Ευρώπης που κακά τα ψέματα είναι η Γερμανία, προτίθεται να αποδεχθεί επί τέλους ότι αφενός το χρέος της Ελληνικής οικονομίας δεν είναι βιώσιμο και αφετέρου ότι για να μπορέσει η Ελλάδα να εναρμονιστεί με τα κοινώς αποδεκτά οικονομικά δεδομένα, έτσι τουλάχιστον όπως τα παρουσιάζουν αυτοί, θα πρέπει να υπάρξει ένα τίμιο και βιώσιμο πρόγραμμα. Ένα πρόγραμμα το οποίο θα επιτρέπει σε έναν λαό να ζει αξιοπρεπώς και να μπορεί να αποπληρώνει τα χρέη του.

Η προϋπόθεση για να πετύχουν τα πιο πάνω από τη δική μας μεριά είναι να υπάρχει μια στοιχειώδης εθνική συνεννόηση σε επίπεδο πολιτικής. Αυτό όμως που παρατηρείται πριν ακόμη τις εθνικές εκλογές τον Ιανουάριο του 15, είναι μια διαρκής προσπάθεια εθνικού διχασμού, κυρίως με ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας και του μανιοκαταθλιπτικού αρχηγού της Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος σε πλήρη εναρμονισμό με τους παρανοϊκούς της παρεούλας του σαν τον Άδωνι και τους γραφικούς σαν τον Γιακουμάτο, οργανώνουν αντικυβερνικές διαδηλώσεις και πολεμούν λυσσαλέα τις προσπάθειες ενός ολόκληρου ελληνικού λαόυ να σηκωθεί στα πόδια του.

Φτάνουμε λοιπόν στο σήμερα όπου μια κυβέρνηση η οποία απαρτίζεται επίσης από μεγάλο αριθμό παρανοϊκών σαν τον Στρατούλη και τον Λαφαζάνη, να παίζουν στο μπαρμπούτι το μέλλον της Ελλάδας. Αυτή η εικόνα είναι επίσης αποκλειστική ευθύνη του αμεταννόητου παράφρονα Σαμαρά, ο οποίος εκπληπαρεί, γατζωμένος στην καρέκλα του αρχηγού της παραπαίουσας ΝΔ, Θεούς και δαίμονες να αποτύχουν οι προσπάθειες της κυβέρνησης για να δικαιωθεί ο ίδιος. Με άλλο αρχηγό στη θέση του θα είχε απεγκλωβιστεί ο διάλογος και τα αποτελέσματα θα ήταν σαφώς καλύτερα σήμερα.

Πολλοί λένε ότι αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία για την Ελλάδα. Θα έλεγα ότι αυτή τη στιγμή ακόμη και οι ψυχραιμότεροι έχουν αρχίσει να χάνουν την υπομονή τους και να τους κυριεύει ο πανικός. Αυτό που θα πρέπει να κάνουν όλοι αυτή τη στιγμή είναι να δουν ψύχραιμα την κατάσταση και να αποφασίσουν. 

Θέλουμε η Ελλάδα να ανήκει στην Ευρώπη έτσι όπως την εννοεί ο κάθε ένας από εμάς; Τότε θα πρέπει να είμαστε αποφασισμένοι σαν λαός να κάνουμε ριζοσπαστικές τομές στην νοοτροπία και την κοινωνία μας. 

Θέλουμε να ανήκουμε σε μια Ευρώπη που επιβάλλει με τυραννικό τρόπο την εξαθλίωση των λαών στον βωμό της μεγιστοποίησης των κερδών των λίγων; Τώρα είναι η ώρα να εναντιωθούμε δυναμικά και να οδηγήσουμε τις εξελίξεις σε όλη την Ευρώπη. Οι λαοί της οποίας έδειξαν με μεγάλη θέρμη την στήριξή τους στις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης με τις μεγάλες διαδηλώσεις τους χθες.

Αυτή η στιγμή είναι η στιγμή της ευθύνης για όλους. Δεν είναι η στιγμή για να μαζευτούν οι τελευταίοι 5000 γελοίοι υποστηρικτές του Σαμαρά έξω από τη βουλή με σφυρίχτρες και ομοιόμορφα τυπωμένα πλακάτ για κλάματα και να στηθούν για μια σέλφι με τον αρχικαραγκιόζη Άδωνι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: