Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013

Το σχέδιο εφαρμόζεται κατά γράμμα...

Σπούδασα στην Αγγλία. Την πρώτη ημέρα εγγραφής στο πανεπιστήμιο, οι τράπεζες είχαν στήσει τα περίπτερα τους στο κλειστό γυμναστήριο του πανεπιστημίου και περίμεναν να μας καλωσορίσουν με φοιτητικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες! 

Εγγύηση; το μέλλον μας σαν τελειόφοιτοι οι οποίοι θα έβρισκαν σίγουρα δουλειά και όχι μόνο θα ξεχρέωναν τα ποσά του δανεισμού με το παραπάνω, αλλά θα συνέχιζαν να δανείζονται για το υπόλοιπο της ζωής τους (στεγαστικά, αυτοκίνητο, διακοπές κλπ).

Κατά κάποιο τρόπο λοιπόν, οι τράπεζες δημιουργούσαν έναν λαό εξαρτημένων από δάνεια ανθρώπων και τους γαλουχούσαν από την νεαρή ηλικία στο σκεπτικό ότι θα είναι χρεωμένοι μέχρι να πεθάνουν! Παράλληλα οι χρεωμένοι φοιτητές, κατανοούσαν υποσυνείδητα ότι θα πρέπει να εργάζονται μια ζωή για να ξεπληρώνουν τα χρέη τους στης τράπεζες.

Αυτή η περιγραφή δεν υπήρχε στην Ελληνική πραγματικότητα πριν την εποχή του χρηματιστηρίου. Ο Έλληνας ήταν ένας νοικοκύρης που δεν ήξερε τι θα πει δάνειο. Οι τράπεζες δεν έδιναν δάνεια και στις μοναδικές περιπτώσεις που το έκαναν έπεφτε και η σχετική μίζα στον διευθυντή του καταστήματος. Οι τράπεζες ήταν υγιέστατες και ο κόσμος είχε κομπόδεμα και ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του, στην χειρότερη περίπτωση. 

Το σύστημα έπρεπε να κάνει κάτι για να βάλει στο χέρι τον Έλληνα. Έπρεπε να βρει τρόπο να του προωθήσει τον δανεισμό και να του πουλήσει τραπεζικά προϊόντα που θα τον έβαζαν στο χέρι. Γιατί όμως να δανειστεί ένας άνθρωπος που έχει κομπόδεμα; Αποφασίστηκε λοιπόν να γίνει μια αφαίμαξη των οικονομιών του λαού με την επιχείρηση "ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ".

Η επιχείρηση είχε απόλυτη επιτυχία και έτσι άρχισε ο δανεισμός.  Εορτοδάνεια, διακοποδάνεια, πιστωτικές, σχολειοδάνεια Cayennoδάνεια...πάρε να 'χεις! Ποιος δεν θυμάται την περίοδο που μας έπαιρναν τηλέφωνο οι τράπεζες μεσημεριάτικα, να μας πουν ότι μας εγκρίθηκε δάνειο 40.000€; Γιατί τέτοια προθυμία από τις τράπεζες να δώσουν δάνεια, δηλαδή να χρεώσουν τον Έλληνα, εκεί που μέχρι πρότινος η λέξη δάνειο ήταν απαγορευμένη;

Μήπως σήμερα είναι σαφέστεροι οι λόγοι; Μήπως αυτό δεν μας επιβλήθηκε και σε εθνικό επίπεδο, προκειμένου να αναχρηματοδοτηθούν οι χρεοκοπημένες από την μη αποπληρωμή των δανείων τράπεζες; Μήπως τώρα καταλαβαίνουμε καλύτερα τους λόγους για τους οποίους ένας υπερχρεωμένος άνθρωπος και ένα υπερχρεωμένο κράτος, δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τα προβλήματά του με το κεφάλι ψηλά; 

Μήπως είναι πλέον πιο ξεκάθαρο το γεγονός ότι υπήρχε μια στρατηγική πίσω από την υπερχρέωση της Ελλάδας και του λαού της, σε συνδυασμό με την χρεοκοπία του κράτους μέσα από την διασπάθιση του δημοσίου χρήματος από τις κυβερνήσεις του πασόκ και της νέας δημοκρατίας για τριάντα και πλέον χρόνια;

Ακούω συχνά πυκνά στα ΜΜΕ για την χαμένη εθνική κυριαρχία και σκέφτομαι ότι έχει απολεσθεί προ πολλού και η εθνική μας υπερηφάνεια. Για όσους δεν το έχουν καταλάβει ακόμη, υπάρχουν και τα "τυφλά τρομοκρατικά χτυπήματα" να τον βοηθήσουν να το εμπεδώσει.

Δεν υπάρχουν σχόλια: