Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2012

Δεν θα κουραστώ ΠΟΤΕ να απαντάω στους ανώνυμους δειλούς...

Είμαι ίσως ο αρχαιότερος blogger της περιοχής του Άργους και ένας από τους αρχαιότερους της Ελλάδας. Το blog το ξεκίνησα όταν ακόμη ήμουν Διοικητής στο Νοσοκομείο Καλαβρύτων, πράγμα αδιανόητο για άνθρωπο του συστήματος, αν σκεφτεί κανείς ότι από τότε ασκούσα ΕΠΏΝΥΜΗ κριτική στον τότε Δήμαρχο Άργους Βασίλη Μπούρη και στους συνεργάτες τους.

Κυρίως το τελευταίο διάστημα, έχω δεχθεί επιθέσεις από ανώνυμους bloggers οι οποίοι με κατηγορούν ότι κατείχα προνομιούχα δημόσια θέση και ως εκ τούτου δεν δικαιούμαι να ομιλώ. Επίσης μου επισημαίνουν ότι αν μου ξανά έδιναν τέτοια θέση θα έτρεχα να την πάρω.

Δεν θα κουραστώ να απαντώ σε τέτοιες αθλιότητες, όσες φορές κι αν με προκαλούν οι δειλοί ΑΝΩΝΥΜΟΙ επικριτές μου. 

Η Νέα Δημοκρατία δεν με βόλεψε αγαπητοί φίλοι...με ξεβόλεψε! Εγώ δεν καθόμουνα να παίζω πρέφα στα καφενεία όταν η Νέα Δημοκρατία ήρθε στα πράγματα τον Μάρτη του 2004. Αντιθέτως, βρισκόμουν στο Δουβλίνο, όπου εργαζόμουν και έχτιζα την καριέρα μου ως αναλυτής στην Citigroup. Η θέση που μου πρόσφερε η κυβέρνηση της ΝΔ ήταν αποτέλεσμα της επιθυμίας μου να βοηθήσω την πατρίδα μου σε έναν αγώνα που είχα πειστεί ότι είχε ξεκινήσει ο Καραμανλής εναντίων του Ελληνικού κατεστημένου. Το βιογραφικό μου πήγε ο ίδιος ο πατέρας μου στον υπουργό υγείας Νικήτα Κακλαμάνη με μοναδικό αίτημα "το παιδί μου αξίζει και μπορεί να συμβάλλει στην επανασύσταση του κράτους". Ο πατέρας μου ούτε κουμπάρος ήταν ούτε ζήτησε από κανέναν εκ των τοπικών βουλευτών και λοιπών πολιτικών να τον στηρίξουν σε αυτό το αίτημα.

Πράγματι, μετά από μερικές ημέρες, επικοινώνησε μαζί μου ο γενικός γραμματέας του Υπουργού και μου προσέφερε την θέση του διοικητή στο νοσοκομείο Καλαβρύτων. Όταν τον ευχαρίστησα για την εμπιστοσύνη μου είπε "μην το ξανά πεις...εμείς σε ευχαριστούμε γιατί έχουμε ανάγκη ανθρώπους σαν εσένα". Αν ήξερα τότε ότι θα αντιμετωπίσω τόσες αντιστάσεις στην προσπάθειά μου να κάνω σωστά και τίμια τη δουλειά μου από την ίδια την κυβέρνηση, τους συνεργάτες μου, τους συνεργάτες του μετέπειτα Υπουργού Αβραμόπουλου, του Υφυπουργού Γιαννόπουλου, τους συνδικαλιστές και τους λοιπούς ομοϊδεάτες μου από την Νέα Δημοκρατία, δεν θα είχα αναλάβει αυτή τη θέση.  

Ο μισθός μου ήταν 2.500€ παρά το γεγονός ότι λόγω της αντίληψης που υπάρχει για τέτοιες θέσεις, ο κόσμος νομίζει ότι ο μισθός του Διοικητή νοσοκομείου είναι περί τις 10.000€ τον μήνα. Τόσος γίνεται όταν κλέβεις και πιστέψτε με είναι πολλοί αυτοί που κλέβουν σε τέτοιες θέσεις. Εγώ προσωπικά δεν οφείλω καμία απάντηση σε τέτοια υπονοούμενα, διότι απλούστατα αν έκλεβα δεν θα ήμουνα οικονομικός μετανάστης σήμερα, ούτε θα είχε κλείσει η 60αχρονη οικογενειακή επιχείρηση  της οικογένειάς μου λόγω της οικονομικής κατάστασης της Ελλάδας.

Η Νέα Δημοκρατία μου προσέφερε ανάλογη υψηλόβαθμη θέση μια εβδομάδα πριν τις εκλογές του Μάη αλλά δεν δέχθηκα. Το ίδιο είχε επιχειρήσει και ο Καμπόσος πριν τις δημοτικές εκλογές και ειχε εισπράξει κι αυτός την άρνησή μου. Αυτό επειδή οι ηθικοί φραγμοί που έχω θεσπίσει στον εαυτό μου είναι απαράβατοι και δεν έχουν αντίτιμο. 

Κατά την τετράχρονη θητεία μου στο νοσοκομείο, ήμουν σε καθημερινή σύγκρουση με το καθεστώς που είχε φτιάξει η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και που βόλευε και τη Νέα Δημοκρατία. Στην συνεχή μου σύγκρουση με μικρά και μεγάλα συμφέροντα είχα μοναχική πορεία. 

Το μοναδικό μου ηθικό στήριγμα ήταν ο Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος, ο οποίος και εκείνος πάλευε τότε μόνος του με την υπόθεση των πυραύλων TOR M1 στο υπουργείο εθνικής άμυνας. Θυμάμαι πολλές φορές που τον έπαιρνα τηλέφωνο και του έλεγα "Σπήλιο θα παραιτηθώ, δεν αντέχω άλλο" και μου έλεγε "δεν έχεις να πας πουθενά, θα μείνεις εκεί και θα παλέψεις μέχρι τέλους γιατί αν φύγεις θα έρθει κάποιο λαμόγιο να πάρει τη θέση σου".

Όταν βέβαια η κυβέρνηση η οποία είχε είχε σηκώσει τη σημαία της καταπολέμησης της διαφθοράς προεκλογικά, κουκούλωσε την υπόθεση με τους πυραύλους η οποία είχε φτάσει πολύ κοντά να ξεβρακώσει τον Άκη και τους λογαριασμούς του στην Ελβετία, ο Σπήλιωτόπουλος παραιτήθηκε από τη θέση του βουλευτή και πλέον δεν είχα κανένα λόγο να υφίσταμαι και εγώ στη δική μου θέση, οπότε ακολούθησα το έντιμο παράδειγμά ένα χρόνο αργότερα.

Κατά τη θητεία μου προσπάθησα αρκετές φορές να ενημερώσω τον ίδιο τον Πρωθυπουργό για την σαπίλα που αντιμετώπισα μέσα στην κυβέρνηση και στο κόμμα, ακόμη κι όταν η Νέα Δημοκρατία ήταν παντοδύναμη. Δεν έχω ιδέα τι κατάληξη είχαν οι επιστολές μου προς τον Πρωθυπουργό. Εγώ πάντως το καθήκον μου το έκανα και με το παρά πάνω. Για αυτό δεν σηκώνω μύγα στο σπαθί μου όσον αφορά αυτό το κομμάτι της ζωής μου και δεν θα κουραστώ να απαντάω στους κακοπροαίρετους. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: