Τρίτη, 6 Μαρτίου 2012

Να φύγετε κύριε...να πάτε αλλού!

Δεν χρειάζεται να ακούσεις τα επιχειρήματα του κάθε Παπουτσή, Χρυσοχοϊδη, Βενιζέλου, Σαμαρά, Αβραμόπουλου ή οποιουδήποτε άλλου γαλαζοαίματου της Ελληνικής πολιτικής σκηνής, ο οποίος δεν έχει δουλέψει ούτε μια ημέρα στη ζωή του και θέλει να γίνει αρχηγός κόμματος με απότερο στόχο να κυβερνήσει τη χώρα. Αρκεί μόνο να καταλάβεις ποιος είναι απέναντί σου.

Αν καταλάβεις ότι αυτός που προσπαθεί να σε πείσει με ειδικό λεξιλόγιο το οποίο έχει σπουδάσει στα γεράματα του σε σχολεία της Αμερικής πλάι-πλάι στους πολιτικούς του αντιπάλους, για το έργο του σαν Υπουργός και για το πως με τη δημιουργία δέκα νέων φορέων και είκοσι καινούργιων αποφάσεων, άλλαξε η ζωή σου "επί χάρτου", τότε θα πρέπει να στρέψεις αμέσως την προσοχή σου αλλού. 

Αν δεν το κάνεις, τότε σημαίνει ότι δεν έχεις καταλάβει ότι σε δουλεύουνε "υψηλή ραπτική". Σημαίνει ότι δεν είσαι έτοιμος να κάνεις την προσωπική σου επανάσταση. Και μιας και έχει γίνει πολύς λόγος για την "επανάσταση" μέσα από αυτό το blog, επέτρεψέ με να σου εξηγήσω τι εννοώ πριν κατηγορηθώ για όψιμος αριστερός επαναστάτης, που δεν είμαι!

Απορούν πολλοί από εμάς για το πως αντέχει ο Έλληνας και δεν βγαίνει στους δρόμους να επαναστατήσει απέναντι στην κοροϊδία που του παίζουν εδώ και χρόνια τα δυο μεγάλα κόμματα και σήμερα το Bot (από το Robot) Πρωθυπουργός Παπαδήμος, ο οποίος, ενώ η Ελλάδα βρίσκεται σε μια πολύ δεινή θέση, με το PSI στον αέρα, με μια αγορά η οποία είναι κλινικώς νεκρή, με τους ιδιώτες να μην δέχονται τη συμφωνία αλλά και πολλούς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς να απέχουν επίσης, με μια κοινωνία που δεν έχει τίποτε άλλο να δώσει σε φόρους, να σου λέει ότι "πάμε καλά" και να μιλάει πλέον και αυτός με πολιτικούς όρους περί "μοντέλων ανάπτυξης", "κεφαλαιοποίησης των ενθινών πόρων" κλπ.

Μάλιστα η προσωπική μου απορία για την αδράνεια του κόσμου πολλές φορές εξωτερικεύεται σε οργή. Ανακάλυψα όμως πρόσφατα ότι αφενός δεν μπορείς να εξαναγκάσεις κάποιον να βγει στο δρόμο και αφετέρου ότι υπάρχουν και άλλες μορφές επανάστασης που ίσως είναι πιο αποτελεσματικές.

Εξηγούμαι...ο κόσμος μπορεί να περιμένει να κάνει την επανάστασή του στην κάλπη. Εκεί θα πονέσει περισσότερο. Αν είναι έτσι τα πράγματα και στο τέλος επαληθευτούν οι δημοσκοπήσεις, τότε η τιμωρία για τα δυο μεγάλα κόμματα θα είναι αποτελεσματικότερη από ότι θα ήταν η καταστροφή πολιτικών γραφείων και αιματοκυλλίσματος.

Μια άλλη μορφή επανάστασης θα ήταν να μην ανταποκριθεί στους φόρους και τα χαράτσια συντεταγμένα η πλειοψηφία του κοινού. Δύσκολο πράγμα αν αναλογιστεί κανείς την τρομοκρατία που πέφτει καθημερινά από την τηλεόραση. 

Ο κόσμος πρέπει να κλείσει την τηλεόραση και να αποκλίσει από την καθημερινότητά του τα μέσα ενημέρωσης που του παρουσιάζουν μια επίπλαστη πραγματικότητα. Θα πρέπει ο κάθε ένας μας πλέον να αποφασίσει ότι θα πρέπει να εξεηλίξει το πολιτικό του ένστικτο, τα πολιτκά του αντανακλαστικά, το πολιτικό του κριτήριο.

Αλλά πριν τα κάνει όλα αυτά ο Έλληνας θα πρέπει να αποφασίσει σχεδόν διακόσια χρόνια μετά την επάνάσταση του '21, ότι δεν θέλει να ζήσει σαν ραγιάς και αυτό αγαπητοί μου φίλοι είναι το δυσκολότερο στοίχημα που πρέπει να κερδίσει ο σύγχρονος Έλληνας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: