Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

Ο..."λογαριασμός" ενός ρομαντικού blogger

Στις 2-4-2008, πήρα την απόφαση να δημιουργήσω αυτό το blog με στόχο την ανάδειξη προβλημάτων που αντιμετωπίζει η πόλη μας, να ασκήσω κριτική στους διαχειριστές της και να δημιουργήσω ένα δημόσιο βήμα στο οποίο οι συμπολίτες μου θα μπορούσαν να διαβουλευθούν και να καταθέσουν τις απόψεις τους. 

Ο βασικός λόγος που οδηγήθηκα σε αυτή την απόφαση ήταν ότι τα τοπικά ΜΜΕ, με ελάχιστες εξαιρέσεις, αντί να κάνουν κριτική στα τεκταινόμενα και να βάζουν στο μικροσκόπιο την τοπική ηγεσία, σφυρούσαν και ακόμη και σήμερα, σφυρίζουν αδιάφορα. Αυτό συμβαίνει για έναν απλό λόγο...διαπλέκονται με την εξουσία η οποία τους δίνει ένα κομμάτι ψωμί να φάνε, είτε αυτό προέρχεται από τις ετήσιες συνδρομές που αγοράζει ο Δήμος και οι δημόσιες υπηρεσίες που υπόκεινται σε αυτόν, είτε από τις διαφημίσεις - ανακοινώσεις - προκηρύξεις διαγωνισμών, αγορασμένο τηλεοπτικό αέρα κ.λ.π.

Αντί λοιπόν να πρωτοστατούν με δημοσιογραφικές έρευνες και αποκαλύψεις για θέματα τοπικού ενδιαφέροντος που θα συντελούσαν στην ανάπτυξη του τόπου και θα καλυτέρευαν τη ζωή του κόσμου, αυτά επιδίδονται στην "γλειπτική" και δεν εννοώ τη φιλοτέχνηση γλυπτών αλλά την τέχνη του γλειψίματος. 

Μέσα σε σχεδόν τέσσερα χρόνια από την έναρξη του blog μου, αρκετοί φίλοι ακολούθησαν το παράδειγμά μου και δημιούργησαν το δικό τους blog, με παρόμοιες προθέσεις, πράγμα για το οποίο νοιώθω περήφανος. Κάποιοι άλλοι θεώρησαν ότι το blogging είναι ένα ρεύμα που θα περάσει και προσπάθησαν να δημιουργήσουν blog για αντίποινα στην κριτική που δέχονταν, χωρίς να έχουν συνέχεια. Εγώ προσωπικά έγινα στόχος ενός ανώνυμου blogger πριν από περίπου ένα χρόνο, ο οποίος προσπάθησε να σπιλώσει την προσωπικότητητά μου και να συκοφαντίσει την οικογένειά μου με χυδαίο τρόπο.

Στο στόχαστρο μου από την αρχή της προσπάθειάς μου, βρισκόταν, ως επί το πλείστον ο Δήμαρχος της πόλης και τι πιο φυσιολογικό αφού αυτός ο θεσμός ευθύνεται για την πορεία της. Μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι ο Βασίλης Μπούρης ήταν ένα παλικάρι όσον αφορά την κριτική που του έκανα. Όσο πιο σκληρά τον χτυπούσα, τόσο πιο πολύ ήθελε να ακούσει την άποψή μου και να με επιβραβεύσει ηθικά για την προσπάθεια που έκανα. Όταν μια μέρα έμαθα μαζί με το υπόλοιπο Άργος ότι αρρώστησε και μπήκε σε μια άσχημη περιπέτεια με την υγεία του, δεν σας κρύβω ότι ένοιωσα το βάρος της ενοχής από την πίεση που του είχα ασκήσει μέσα από τα άρθρα μου.

Σήμερα, συνεχίζω να κάνω την κριτική μου μέσα από τα άρθρα μου, ελπίζοντας ότι αφενός θα εισακουστώ από τους θεσμούς σε θέματα όπως το κυκλοφοριακό, οι πεζόδρομοι, οι ποδηλατοδρόμοι, η ελεγχόμενη στάθμευση και αφετέρου προσπαθώ, στο μέτρο που μου αναλογεί, να ευαισθητοποιήσω τους αναγνώστες μου στην κατεύθυνση της προσωπικής ευθύνης που έχουν για την σημερινή εικόνα της πόλης αλλά και της χώρας ολόκληρης.

Πως μπορώ να ξεχάσω την μεγάλη συμμετοχή του κόσμου με τα email που συγκεντρώθηκαν στην προσπάθεια "ΥΠΟΓΡΑΦΩ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ" και πιο πρόσφατα τις υπογραφές που συγκεντρώθηκαν για την προστασία των πεζοδρόμων . Τίποτα από όλα αυτά δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς την συνδρομή του κόσμου πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει ελπίδα. 

Πέρα από τη συμμετοχή του κόσμου, μεγάλη αναγνώριση για εμένα ήταν η αναφορά στο blog μου από τον Άρη Πρωτοσάλτε στον ραδιοφωνικό αέρα του ΣΚΑΪ, η συχνή ανάγνωση των άρθρων μου από τον Νίκο Χατζηνικολάου, η ανάρτηση του άρθρου μου "Η παιδεία είναι ευθύνη όλων μας" στο κουτί της Πανδώρας του Κώστα Βαξεβάνη και άλλα.

Σε πείσμα κάποιων στενόμυαλων και κάποιων άλλων που ξεχνούν τα ιδανικά τους και πουλάνε το τομάρι τους πολύ φθηνά, θα συνεχίσω την προσπάθειά μου. 

Ελπίζω και εύχομαι οι παραλήπτες της κριτικής μου να καταλάβουν κάποια στιγμή ότι κατάλαβε από την πρώτη στιγμή ο Βασίλης Μπούρης. Ότι  δηλαδή, οι προθέσεις μου είναι καλές και ότι η κριτική μου δεν στοχεύει σε πρόσωπα αλλά σε θεσμούς που πρέπει να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Εξάλλου ας αναλογιστούν, τι θα τους οφελήσει στο να γίνουν καλύτεροι στο έργο τους...οι αυλικοί και το γλείψιμο ή η κριτική από ανθρώπους που αποδεδιγμένα δεν έχουν προσωπικό όφελος;

Δεν υπάρχουν σχόλια: