Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2011

Περιμένοντας το αναπόφευκτο

Έχω τονίσει επανειλημμένως ότι η διαγραφή του χρέους είναι μονόδρομος για την Ελλάδα η οποία δεν μπορεί καλά καλά να καλύψει τις εσωτερικές της ανάγκες, πόσο μάλλον να αποπληρώσει τα απανωτά δάνεια που παίρνει για να συντηρεί και να αυξάνει το έλλειμμά και το χρέος της.

Αυτό, οι Ευρωπαίοι εταίροι που μας δανείζουν, το γνωρίζουν; Μα φυσικά και το γνωρίζουν, αλλά αγοράζουν χρόνο μέχρι να καταφέρουν να υπολογίσουν αν θα τους κοστίσει περισσότερο να μας σώζουν χωρίς να κάνουμε τις διαρθρωτικές αλλαγές που έχουμε υποσχεθεί - διότι αφενός δεν υπάρχει πολιτική βούληση και αφετέρου στην Ελλάδα υπάρχουν οι πολίτες που πραγματικά δεν έχουν να πληρώσουν το μάρμαρο και οι άλλοι οι οποίοι έχουν ένα καράβι λεφτά, μαύρα και λευκά, οι οποίοι αρνούνται να πληρώσουν για όλους - ή θα μας χαρίσουν το χρέος και θα μας στείλουν στον αγύριστο. 

Στη δεύτερη περίπτωση θεωρώ ότι, πλέον, κρύβεται η σωτηρία της χώρας. Κακά τα ψέματα, η κοινωνία μας έχει χρεοκοπήσει εδώ και χρόνια. Με μια πολιτική σκηνή η οποία τρέφεται από την αδυναμία των πολιτών να αντιμετωπίσουν με θάρρος και ομαδικότητα τα προβλήματα που τους απασχολούν. Με μια κοινωνία η οποία δεν αντιλαμβάνεται ότι το ατομικό συμφέρον έρχεται μέσα από το κοινό καλό. Τι μπορεί να περιμένει, λοιπόν κανείς από μια χαλασμένη κατάσταση η οποία θα πρέπει να καταστραφεί ολοσχερώς προκειμένου να ξαναφτιαχτεί;

Τι νόημα έχει να μας "σώζουν" με δανεικά κάθε δυο βδομάδες τη στιγμή που αφενός δεν θα μπορέσουμε ποτέ να τους αποπληρώσουμε και αφετέρου δεν θέλουμε να φτιάξουμε μια καλύτερη κοινωνία προκειμένου να μην ξαναβρεθούμε στην ίδια κατάσταση; Ας κοιτάξει ο κάθε ένας από εμάς γύρω του και ας αναλογιστεί αν αυτό που βλέπει είναι μια Ευρωπαϊκή χώρα με Ευρωπαίους πολίτες. 

Δυστυχώς ζούμε σε ένα περιβάλλον όπου τα σπίτια μας είναι πεντακάθαρα και απολυμασμένα από μικρόβια και βακτήρια, ενώ έξω από το χαλάκι του σπιτιού μας βρωμάει ο τόπος από τα σκουπίδια μας! Αυτό τι έχει να πει για τον χαρακτήρα μας; Ζούμε σε μια χώρα όπου μαθαίνουμε τα παιδιά μας ότι όποιος κλέβει και δεν τον πιάνουν, είναι μάγκας! Και το καλύτερο απ΄ όλα είναι ότι νομίζουμε ότι όλα αυτά δεν τα καταλαβαίνουν οι ξένοι γιατί είναι κουτόφραγκοι!

Δυστυχώς δεν είναι και δυστυχώς...μας έχουν πάρει χαμπάρι εδώ και πολλά χρόνια αλλά κάνουν το κορόιδο. Το timing για τις διαρθρωτικές αλλαγές έχει παρέλθει και το momentum της κυβέρνησης έχει χαθεί εδώ και ενάμιση χρόνο. Ο κόσμος πλέον δεν στηρίζει την κυβέρνηση στις αλλαγές για τις οποίες είναι μοναδική υπεύθυνη, τις οποίες και να κάνει τώρα, είναι πλέον αργά για να αποδώσουν.

Η επιλογή του, να μείνουμε χρεοκοπημένοι στην Ευρωζώνη, είναι η χειρότερη καθώς το μόνο που θα καταφέρουμε έτσι, είναι να εξασφαλίσουμε ότι οι δανειστές μας δεν θα χάσουν τα λεφτά τους και όσο για εμάς...στο βάθος σκοτάδι. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός θα πρέπει να αρνηθεί κάθε επί πλέον οικονομική στήριξη αν θέλει να βγει η χώρα από το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει. 

Αν ανακοινώσει στους δανειστές μας κάτι τέτοιο, τότε υπάρχουν δυο ενδεχόμενα. Το πρώτο είναι, κούρεμα του χρέους κατά 50%, να μας δώσουν με το ζόρι τα λεφτά και να μας πληρώνουν ερήμην χωρίς να κάνουμε καμία διαρθρωτική αλλαγή. Το δεύτερο σενάριο είναι να μας κουρέψουν 70-80% χρέος και να μας δείξουν την πόρτα της εξόδου από το Ευρώ. 

Στη φάση που βρισκόμαστε, δηλαδή χωρίς να έχει προωθηθεί καμία αλλαγή στη δομή του κράτους αλλά και τη νοοτροπία μας εδώ και δυο χρόνια, η δεύτερη περίπτωση θα είναι σωτήρια για το έθνος, καθώς όταν φτάσεις τον πάτο υπάρχει μόνο μια κατεύθυνση...προς τα επάνω.

Δεν υπάρχουν σχόλια: