Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2011

Γιατί διστάζει η Ευρώπη

Ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσει η Ευρώπη το μεγαλύτερο πρόβλημα της συνένωσης...την ανομοιογένεια.

Ανομοιογένεια εθνικής νοοτροπίας, πρώτα από όλα και για να μην γίνομαι κουραστικός εξηγώ με μια λέξη ότι άλλο πράγμα σημαίνει το σήμα "απαγορεύεται" για τον Γερμανό και τον Άγγλο και άλλο πράγμα για τον Έλληνα ή τον Ισπανό. Σε καμία περίπτωση βέβαια να μην θεωρηθεί ότι πιστεύω ότι είμαστε το ίδιο με τους Ισπανούς ή τους υπόλοιπους, τίμιους, λαούς της Μεσογείου.

Ανομοιογένεια πολιτισμική...πάλι χάριν συντομίας θα πω με ένα παράδειγμα ότι άλλη είναι η δική μας προσέγγιση σε θέματα οικολογικού περιεχομένου και καθημερινής διαβίωσης, είτε αυτό λέγεται πετάμε σκουπίδια στο δρόμο, είτε αυτό λέγεται παρκάρω όπου γουστάρω, είτε αυτό λέγεται παραβιάζω τον ΚΟΚ κλπ.

Με άλλα λόγια, την οικονομικο-κοινωνικο-πολιτική ανομοιγένεια η οποία ενισχύεται από την διαφοροποίηση της παιδείας και της κουλτούρας κάθε λαού.

Όσον αφορά την ανομοιογένεια στην φορολογική αντίληψη, την προσέγγιση μιας υγιούς οικονομικής ανάπτυξης, την στρατηγική δημοσιονομικής πολιτικής και κατ' επέκταση, την αντιμετώπιση του ελλείμματος και του δημοσιονομικού εκτροχιασμού, αυτή είναι και ο κυριότερος λόγος για τον οποίο Μέρκελ και Σαρκοζί τραβάνε στα άκρα τις καταστάσεις και κατά την γνώμη μου πολύ σωστά κάνουν.

Ο κύριος φόβος τους είναι ότι με την έκδοση Ευρωομολόγου αφενός οι ίδιοι και οι λαοί τους θα υποστούν μια μεγάλη ηθικο-πολιτική ήτα και αφετέρου, χώρες σαν την Ελλάδα, οι οποίες μόνο χασούρα, διαφθορά, ατιμωρησία και ζημιά έχουν να επιδείξουν από το 74 και μετά, θα επωφεληθούν εις βάρος των πρώτων.

Μην γελιέστε, το Ευρωομόλογο και η καθολική διαγραφή χρέους δεν έχουν φύγει από την ατζέντα των δυο μεγάλων πολιτικών ηγετών. Κάθε άλλο μάλιστα. Το κυρίως μενού της χθεσινοβραδινής συνάντησης ήταν το χρέος και το Ευρωομόλογο. Για να φτάσουν όμως σε μια πολιτική απόφαση τόσο μεγάλης σημασίας οι δυο ηγέτες, θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι τα P.I.G.S της Ευρωζώνης θα υποφέρουν για την καλοπέραση των τελευταίων είκοσι ετών και ακόμη περισσότερο, θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι θα εξασφαλίσουν πρωτογενές πλεόνασμα και θα εξαφανίσουν το έλλειμμα.

Το Ευρωομόλογο και η διαγραφή χρέους λοιπόν έρχονται...το ερώτημα είναι, εμείς θα μπορέσουμε επί τέλους να εφαρμόσουμε τις πολιτικές εκείνες οι οποίες θα μας φέρουν στο Ευρωπαϊκό μας ύψος ή θα εξακολουθήσουμε να φοράμε στο ένα πόδι λουστρίνι και στο άλλο τσαρούχι, όπως λέει και ο Σουρής.

Δεν υπάρχουν σχόλια: