Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2011

Η ώρα της απόφασης έφτασε

Σας είχα πει στο προηγούμενο άρθρο ότι η ώρα της σωτηρίας για την Ευρώπη και την Ελλάδα, θα έρθει πριν τον Σεπτέμβρη...σήμερα είναι αυτή η ώρα λοιπόν.

Από ότι φαίνεται Σαρκοζί και Μέρκελ αποφάσισαν στην λύση η οποία θα είναι πολύπλευρη και δεν θα αποτελείται απλά και μόνο από το Ευρωομόλογο αν και αυτό θα είναι το κυρίως συστατικό της επιτυχίας.

Θα μου πει κανείς "μα καλά αν ήταν τόσο απλά τα πράγματα, δεν θα είχαν βγάλει αυτό το Ευρωομόλογο πιο νωρίς;" Σαφώς και δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Η έκδοση ομολόγων, δηλαδή η αγοραπωλησία χρέους μιας χώρας, δεν είναι κάτι καινούργιο. Η έκδοση Ευρωομολόγου όμως είναι.

Γιατί όμως είναι διστακτική η Γερμανία ως προς την εύρεση λύσης; γιατί το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ευρωπαϊκής ένωσης δεν είναι η νομισματική αφομοίωση των διαφορετικών χωρών, αλλά οι διαφορετικές αντιλήψεις των λαών τους. Η Γερμανία θέλει να σώσει την Ελλάδα αλλά ταυτόχρονα θέλει να διασφαλίσει ότι οι κόποι των Γερμανών πολιτών δεν θα πάνε χαμένοι, οπότε ζητά από την Ελλάδα εγγυήσεις ότι δεν θα ξανά βρεθεί στην ίδια κατάσταση. Δηλαδή ζητά από την Ελλάδα να προχωρήσει σε εκείνες τις μεταρρυθμίσεις που θα την κάνουν ισάξια των υπολοίπων χωρών της ΕΕ.

Φυσικά αυτό δεν είναι εύκολο διότι η σημερινή κυβέρνηση ή η κυβέρνηση που θα σχηματιστεί στο άμεσο μέλλον, θα πρέπει να συγκρουστεί με τις κοινωνικές ομάδες τις οποίες γαλούχησε τόσα χρόνια σε μια άρρωστη σχέση αλληλεξάρτησης, κοροϊδίας και συμφέροντος και πιστέψτε με όσο δύσκολο είναι για τους οπαδούς του συστήματος να πιστέψουν ότι τα δυο κόμματα τον εξαπάτησαν άλλο τόσο δύσκολο είναι για τα δυο κόμματα να πιστέψουν ότι ήρθε το τέλος τους.

Στο δια ταύτα πάντως οι πιθανότερες ανακοινώσεις που αναμένονται σήμερα είναι η δημιουργία Ευρωπαϊκού οίκου αξιολόγησης, η ανακοίνωσή απόφασης έκδοσης Ευρωομολόγου, η ανακοίνωση φορολογίας στις τράπεζες και η συμμετοχή ιδιωτών στην επίλυση του προβλήματος. Μια έξυπνη κίνηση από Ελληνικής πλευράς θα ήταν και η φορολογία σε μορφή έκτακτου φόρου, για τις ηλεκτρονικές συναλλαγές μεταφοράς χρημάτων στο εξωτερικό, σαν μια μορφή ξεπλύματος. Εξ άλλου και η "περαίωση" τι είναι;

Αυτή και αν δεν είναι ευκαιρία να απεξαρτηθούμε από το παρελθόν μας και να εξευρωπαϊστούμε. Η νέα γενιά "το'χει (;)"...ας το αποφασίσουμε για να απεμπλακούμε από τη νοοτροπία των πατεράδων μας που μάθανε στο "βόλεμα" και "στην πάρτη τους"...μόνο με σκληρή δουλειά, ομαδικότητα και σεβασμό στα δικαιώματα του πλησίον μας θα μπορέσουμε να πάμε μπροστά. Το οφείλουμε στους εαυτούς μας και στα παιδιά μας.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Δεν φτάνει μόνο η δουλειά. Το σύστημα δεν θα αλλάξει αν τελειώσουν τα δύο μεγάλα κόμματα. Το σύστημα είναι σαθρό από την σύστασή του και πρέπει να αλλάξει ριζικά. Χρειαζόμαστε δημοκρατικό πολίτευμα όχι φαινομενικά δημοκρατικό. Αν δεν γίνει αυτό σε τριάντα ή σαράντα χρόνια πάλι στο ίδιο σημείο θα είμαστε...