Παρασκευή, 27 Μαΐου 2011

και τώρα...τί;

Είμαι από εκείνους που πιστεύουν ότι η Ελληνική κοινωνία, έχει εισέλθει σε μια παρατεταμένη περίοδο ηθικής και πνευματικής κρίσης, πολύ πριν έρθει η οικονομική κρίση.

Προκειμένου βέβαια να βγούμε από αυτή την κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει, θα πρέπει πρώτα από όλα να το θέλουμε σαν λαός και δεύτερον, να αναγνωρίσουν την θέλησή μας οι υγιείς πολιτικο-κοινωνικο-πνευματικές δυνάμεις του τόπου και να μας καθοδηγήσουν στο φως. Γιατί, κακά τα ψέματα, εμείς οι ίδιοι, με τις πολιτικές επιλογές μας οι οποίες κατά βάσει στηρίχθηκαν στο ατομικό μα
ς συμφέρον, ή και σε συμφέροντα τρίτων οι οποίοι μας πλάνεψαν προκειμένου να τους ψηφίσουμε, φταίμε για τη σημερινή εικόνα του τόπου.

Μετά τις πρόσφατες, αχρωμάτιστες συρράξεις του απελπισμένου κόσμου στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας, διαφαίνεται μια ελπίδα ότι ο κόσμος ξύπνησε. Παρόλα αυτά η πολιτική ηγεσία δεν φαίνεται να παίρνει τα μηνύματα καθώς, εκ των υστέρων, μια κυβέρνηση "απειλεί" εδώ και δυο χρόνια ότι θα λύσει το πρόβλημα με αποκρατικοποιήσεις και εξορθολογισμό του δημοσίου και από την άλλη η αντιπολίτευση νομίζει ότι βρίσκεται ακόμη στη δεκαετία του ογδόντα και μοιράζει ανέξοδα "ΘΑ" τα οποία μόνο επίπλέον ζημιά μπορούν να κάνουν στην εικόνα μας στο εξωτερικό.

Αποτέλεσμα όλων αυτών των ανώμαλων φαινομένων που αναγκαζόμαστε να ζούμε τα τελευταία δυο χρόνια, είναι οι καταδικαστικές γνωμοδοτήσεις των οίκων αξιολόγησης και οι υποτιμητικές προτάσεις των Ευρωπαίων εταίρων μας για ενυπόγραφη συναίνεση προκειμένου να μας εκχωρήσουν την επόμενη δόση και πάει λέγοντας.

Για να καταλάβει κανείς την πραγματικότητα, θα πρέπει να δει τι γίνεται στην τοπική του κοινωνία. Άλλαξαν κάτι οι τοπικοί άρχοντες προς όφελος των τοπικών κοινωνιών; Είναι πιο συνετοί όσον αφ
ορά τα έξοδα; Σταμάτησαν να κάνουν αυτά για τα οποία κατηγορούσαν τους προκατόχους τους ή συνεχίζουν στο ίδιο τέμπο; Δεν γνωρίζω τι γίνεται αλλού, αλλά εδώ σίγουρα τα πράγματα όχι μόνο δεν έχουν καλυτερεύσει, αλλά υπάρχει μια γενική αίσθηση ότι τα πράγματα πάνε χειρότερα από ότι πριν.

Από που να ξεκινήσει κανείς; Από
την εικόνα ντροπής που παρουσιάζει το Δημοτικό Συμβούλιο; Από τα χρήματα (από ότι ακούω από επίσημα χείλη πάνω από 50.000€) που σπαταλήθηκαν άσκοπα στις αποκριάτικες εκδηλώσεις; Από τους άσκοπους διορισμούς ειδικών συμβούλων σε άσχετες για τον Δήμο θέσεις, κόστους άνω των 2.500€ το μήνα; Από τον αριθμό των αντιδημάρχων με μισθό και αυτοί άνω των 2.500€; Από το γεγονός ότι ακόμη και αυτοί που διαφωνούν από τη συμπολίτευση, δεν τολμούν να πάρουν θέση, επειδή ο Δήμαρχος τους έχει τάξει θέσεις στη δεύτερη διετία; Για να μην αναφέρω κάποιες γελοίες θέσεις για ξεπάτωμα των πεζοδρόμων προκειμένου να γίνουν θέσεις στάθμευσης και κάποιες προτάσεις για δημιουργία Δημοτικού ραδιοφώνου!

Μετά από αυτά τα λίγα που συμβαίνουν στη δική μας τοπική κοινωνία τα οποία αποτελούν μικρογραφία της Ελληνικής πραγματικότητας, υπάρχει ελπίδα ότι θα βγούμε από την κατάσταση της Εθνικής μιζέριας στην οποία θέσαμε τον εαυτό μας με τις ίδιες τις επιλογές μας; Φυσικά και υπάρχει...εφόσον όλοι εμείς οι..."άμοιροι" Έλληνες που "δεν φταίμε σε τίποτα" που όλα τα δεινά μας μας τα έχουν προκαλέσει οι "άλλοι", που για τους Πασόκους φταίει η ΝΔ και για τους Νεοδημοκράτες φταίνε πάντα οι Πασόκοι, σταματήσουμε να μοιρολατρούμε και βάλουμε τα δυνατά μας όλοι μαζί για μια εθνική παλιγγενεσία.

Αν όλοι εμείς αναγνωρίσουμε το λάθος μας και αποβάλλουμε τα κακοποιά στοιχεία από την πολιτική σκηνή του τόπου, τότε υπάρχει ελπίδα. Αναφέρομαι σε εκείνα τα γελοία υποκείμενα της τοπικής και κεντρικής πολιτικής σκηνής που επιδίδονται σε θεαματικές κωλοτούμπες χωρίς να υπολογίζουν την υπόληψη μας, σε εκείνους που βρίζουν χυδαία ανθρώπους που στη συνέχεια καλούν να συμμετέχουν στα ψηφοδέλτιά τους, μιλώ και για εκείνους που τελικά υποκύπτουν στα καλέσματα των κομμάτων και για προσωπικά, οικονομικά συμφέροντα προσχωρούν στους συνδυασμούς των πρώην υβριστών τους και πάει λέγοντας...

Αν δεν καταφέρουμε να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι τη νοοτροπία μας, όχι μόνο από την οικονομική κρίση δεν θα βγούμε, αλλά θα μπούμε σε μια περίοδο εθνικής κατάπτωσης η οποία δεν θα έχει προηγούμενο σε σύγχρονη αλλά και προγενέστερη Ελλάδα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: